Grunt pod sukces. Tak łatwo unikniesz problemów przy malowaniu

Każde malowanie, tapetowanie czy nakładanie gładzi powinno być poprzedzone odpowiednim przygotowaniem podłoża. Oczyszczona, równa i zagruntowana ściana zapewnia jednolitą powierzchnię, na której kolejne warstwy lepiej się trzymają i równomiernie wysychają.

Grunt ogranicza chłonność, wzmacnia strukturę podłoża i poprawia przyczepność wyrobów wykończeniowych, co bezpośrednio przekłada się na estetykę i trwałość efektu końcowego. Jak dobrać grunt i na co zwrócić uwagę, podpowiadają eksperci Polskiego Związku Producentów Farb i Lakierów.

Nie każda ściana wymaga gruntowania. Jeśli istniejąca powłoka malarska jest stabilna, nie pyli się, nie łuszczy i nie wykazuje nadmiernej chłonności, wystarczy jej dokładne umycie. Najlepiej użyć wody z dodatkiem mydła malarskiego lub łagodnego detergentu, a następnie pozostawić powierzchnię do całkowitego wyschnięcia.

• nowych, surowych tynków oraz świeżych gładzi szpachlowych,

• betonu, płyt gipsowo-kartonowych i innych niemalowanych wcześniej powierzchni,

• podłoży pylących, kruszących się lub osłabionych,

• prac wymagających bardzo dobrej przyczepności, takich jak tapetowanie, nakładanie gładzi, klejów czy tynków dekoracyjnych,

• zmiany koloru ściany, gdy zależy nam na dobrym kryciu i ograniczeniu liczby warstw farby.

Dobór preparatu gruntującego powinien uwzględniać zarówno rodzaj podłoża, jak i planowane prace wykończeniowe. Najczęściej stosuje się trzy typy gruntów:

Przeznaczone do powierzchni mocno chłonnych, porowatych i osłabionych. Wnikają w strukturę podłoża, wzmacniają je i zapobiegają zbyt szybkiemu „oddawaniu” wilgoci z farb czy gładzi. Sprawdzają się na nowych tynkach gipsowych oraz przy renowacji ścian w złym stanie technicznym.

Ich rolą jest wyrównanie faktury i koloru podłoża oraz poprawa przyczepności farby nawierzchniowej. Są szczególnie polecane przy przemalowywaniu ścian. Warianty izolujące skutecznie odcinają tłuste plamy, zacieki wodne czy osady nikotynowe.

Stosowane na powierzchniach gładkich i mało chłonnych, gdzie klasyczny grunt nie spełni swojej roli. Tworzą szorstką warstwę poprawiającą przyczepność kolejnych materiałów, zamiast wnikać w głąb podłoża.

Rodzaj gruntu trzeba dobrać do rodzaju podłoża:

• Gładź szpachlowa wymaga gruntowania zarówno przed jej nałożeniem, jak i po wyschnięciu – przed dalszymi pracami. Najczęściej stosuje się grunt głęboko penetrujący lub uniwersalny.

• Tynki cementowo-wapienne, podobnie jak płyty gipsowo-kartonowe, mogą intensywnie chłonąć wilgoć i pylić. W ich przypadku również rekomendowany jest grunt głęboko penetrujący, który stabilizuje powierzchnię.

• Gładki beton monolityczny najlepiej przygotować za pomocą gruntu sczepnego. Jeśli beton jest porowaty lub pylący, skuteczniejsze będzie zastosowanie preparatu penetrującego.

Niezależnie od rodzaju powierzchni, kluczowe pozostaje dokładne oczyszczenie ściany i dopasowanie gruntu do materiałów, które będą nakładane w kolejnych etapach.

Nakładanie zbyt dużej ilości gruntu to jeden z najczęstszych problemów. Gruba warstwa może stworzyć śliską powłokę, która zamiast poprawiać – pogarsza przyczepność. Preparat należy aplikować cienko i równomiernie, wałkiem lub pędzlem, bez zacieków.

Równie istotne jest zachowanie odpowiednich przerw technologicznych. Gruntowanie wilgotnego tynku lub gładzi może prowadzić do odspajania farby, a nawet rozwoju pleśni. Podłoże zawsze musi być całkowicie suche.

Nie wolno też zapominać o dokładnym wymieszaniu gruntu przed użyciem – tylko wtedy jego działanie będzie jednolite na całej powierzchni.

Tak więc, choć gruntowanie zajmuje niewiele czasu, ma ogromny wpływ na końcowy efekt prac wykończeniowych. Dobrze dobrany i prawidłowo nałożony grunt zwiększa trwałość podłoża, poprawia wygląd ścian i pozwala uniknąć kosztownych poprawek. W razie wątpliwości warto sięgnąć po informacje techniczne producenta lub skonsultować wybór preparatu – bo solidne wykończenie zawsze zaczyna się od dobrego gruntu.